Yüreklerinin en düşsüz yerinde
Öyle apansız kalakaldım
Ben kötüyüm, erdem kimin adı?
Bir bıçakla rüzgar sokarım içime,
Sonra iyileşeceğimi söylerim.
Cam kırıklarının üzerinde sevişmekten bıktım derim.
Az acıyı arıyordum, kendi ksnımı içiyordum derim.
Dilsizim,
Babam da yok benim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder